Volg ons

Over vijftig tinten groen en een kleine hartaanval.

CATEGORIE: Om graag te zien - en aan te doen, op te zitten, aan de muur te hangen ea

Deel dit artikel

bloemenbehang

Al heel lang wil ik een bureau. Eentje van mij alleen, waar ik ongestoord kan werken en plakken en knippen en naaien en lijmen en lezen en leren en coachen. Eentje waar je moet kloppen als je binnenkomt, ook als je mijn man bent of m’n dochter of zoon. Een beetje mijn eiland dus, waar ik en ik alleen, de baas ben. Natuurlijk kiest de baas hoe hij zijn eiland inricht. Wat hij als bureau zal gebruiken, of hij kasten wil en welke, een zetel of niet, een langharig tapijt waar hij al lang van droomt, een vrolijk behangpapiertje en een dito kleur aan de muur.
Dus schuim ik het internet af naar mooi behangpapier. Er is keuze te over en ik droom van grote, barokke bloemen. Wat ik allemaal zou willen, vind je hier. Prachtig papier dat doet verlangen naar vervlogen tijden, erg romantische tijden ook. Zou heel goed staan op mijn grote muur die ik daarvoor in gedachten heb.
Alleen, tussen droom en daad staan praktische bezwaren, wist Willem Elsschot al. In mijn geval is dat tijd. Te laat begin ik aan mijn zoektocht en aangezien de schilder volgende week al begint en ik pas in gang schiet op woensdag, zijn de mogelijkheden beperkt. Het ene moet uit Engeland komen en kan een paar weken onderweg zijn, het andere is niet in stock en pas leverbaar na minimum 1 maand. Dus koop ik dit, in theorie leverbaar binnen 3 dagen. In de praktijk bestel ik donderdag na 15u en komt het na heel wat heen en weer gebel pas woensdag de week daarop toe. Net op tijd dus.
Maar goed, ik word wel blij van al dat gevogel aan mijn muur. Denk ik. Hoop ik. Want zo’n volledige muur is toch iets anders dan een klein stukje op mijn beeldscherm.
Ondertussen kan de schilder verder met aanbrengen van tape en basislagen en kies ik mijn kleur. Ik ga voor een off white met een spatje groen, heel licht groen, wat munterig groen dat perfect past bij mijn behang. Denk ik. Hoop ik. Want ook hier kies je verf op een stukje van 2 cm breed en 1 cm hoog in 50 verschillende tinten groen.
Met een bang hart ga ik een paar dagen later kijken hoe de eindlaag in combinatie met mijn behang er uitziet. Ik schrik me een hoedje! Het groen is helemaal geen off white met een zweem groen, maar eerder een grasveld in de vroege ochtend. Het zweet breekt me uit en ik weet niet of dit ooit goed komt. Hoe kan ik nu prutsen, lijmen, knippen en alles fotograferen als ik verblind word door al dat groen geweld? Gelukkig zijn er mijn vogeltjes, die vrolijk fluitend wat aandacht verleggen.
mijn groene muur
Ik ga even buiten om wat af te koelen.
Beslis dat ik afleiding nodig heb. Werk wat.
Ga terug binnen met een frisse blik. Het is al beter.
Het groen dat in mijn gedachten overheersend was en de aanblik bood van een muntstruik in ongeremde bloei, is getemperd. Het is er nog natuurlijk, maar wat lichter dan ik verwachtte.
Volgens mij kan ik er iets mee. Als ik de vloer wat lichter maak, mijn meubels groot en licht genoeg, afleiding zoek in vaasjes, kaders en andere hebbedingen, komt het goed.
Met dat idee laat ik mijn gezin binnen, voor deze ene keer zonder kloppen, en leid hen rond in mijn jungle bureau. Met de uitleg dat het nog ingericht moet worden op die en die manier en dat het dan allemaal in de plooi zal vallen. Ze geloven het, en vinden het nu al mooi.
Ik knik enthousiast mee en weet dat ik weer wat wijzer ben.

Ik heb geleerd dat je altijd 3 tinten lichter moet kiezen dan het staaltje. Altijd!

Veerle Dobbelaere