Volg ons

De week van Veerle.

CATEGORIE: Om nooit te vergeten - verhalen van mensen en mooie woorden

Deel dit artikel

koekjes!

Een dagboek, daar heb ik er kasten van volgeschreven. Mijn beste vriend, zo zag ik dat kleine boekje. Jammer genoeg vind ik er geen enkel terug, ik zou me een kriek lachen denk ik. Werkelijk iedere zucht vertrouwde ik toe aan die witte bladzijden, en nam het leven en mijn lijden toen erg serieus. ☺
Tegenwoordig heb ik meerdere boekjes die ik volpen met ideeën, tips voor boeken en films, sites die ik wil bezoeken, reizen die op mijn bucketlist staan, ontwerpen in de dop, mooie quotes, ...maar nooit meer mijn gevoelens. Stom eigenlijk. Hoe leuk zou het zijn om later terug te kijken op wat er deze dagen ( en in mijn geval ook de nachten) allemaal door mijn hoofd ging.
Maar het lukt me niet, ondanks het boekje naast mijn bed. Als ik ga slapen wil ik nog wat lezen ter ontspanning, en schrijven voelt dan aan als inspanning. Misschien ooit, op een dag, neem ik die gewoonte weer op.
Maar omdat ik er toch een beetje zin in heb, maak ik speciaal voor jullie een weekboek. Of beter, een week blog. En zo kan ik later, als ik oud en versleten ben, toch eens terugkijken naar waar ik mee bezig was.
Hier gaan we:
Maandag:
Om de week vol goede moed en frisse ideeën te beginnen, had ik om 10u een afspraak bij Maurice, waar het gezellig zitten is en ze heerlijke koffie serveren. Aangezien ik op het einde van elke dag 10.000 stappen wil gezet hebben, ben ik naar daar gewandeld, een 20 minuten ongeveer. Tijd voor mijn voeten om te bewegen en mijn hoofd om te rusten, zodat er weer voldoende ruimte is voor nieuwe ideeën.
Een bevriende journaliste helpt me om een concept dat ik in mijn hoofd heb, op papier te zetten. Iets wat helemaal bij me past en waar ik erg enthousiast over ben. Iets met een tafel en eten en mensen en genieten en ontdekken... Zeer snel horen jullie meer hierover. ☺

koffie bij Maurice
Dinsdag:
Naast wat gerommel met gezonde koekjes ( zie de foto) en een frittata voor dochterlief, stond vandaag in het teken van de voorbereiding voor mijn “masterclass inspirerend spreken” die ik volgende week geef. In dat kader bekijk ik kritisch mijn Keynote met als gevolg dat de slides van volgorde veranderen, weggegooid worden en nieuwe gecreëerd. Daarnaast verdwaal ik uren in verhalen van anderen, op zoek naar waardevolle fragmenten om mijn deelnemers te inspireren.
Zo vond ik een Ted talk die ik jullie niet wil onthouden. Fantastisch hoe deze dame zo kwetsbaar durft te zijn, en tegelijkertijd zo moedig is. Niemand in de zaal denkt dat ze mislukt is of niet kan spreken, integendeel, iedereen heeft enorm veel respect voor wat ze komt vertellen. En vooral: ze leert ons dat we allemaal onze ( meer of minder zichtbare) gebreken hebben, en die niet moeten verstoppen. Nee, we kunnen ze gebruiken om anderen te inspireren en te laten zien hoe het ook kan. Een aanrader dus!

Woensdag:
Niet enkel als coach maar vooral als persoon ben ik steeds op zoek naar interessante boeken, video’s of opleiding zodat ik mezelf blijf ontwikkelen en anderen nog beter kan helpen. En zo komt het dat ik vandaag de tweede keer in de warme handen was van 2 fantastische Italiaanse coaches die me veel waardevolle, levens veranderende inzichten gaven.
Teveel om op te noemen, teveel om in één keer te verwerken en toe te passen. Daarom is het belangrijk dat ik een plan uitvouw om er toch mee aan de slag te gaan.
Wat ik nu meeneem is mijn ‘ dankbaarheidswandeling’. Dankbaar zijn is niets nieuws onder de zon natuurlijk, uit vele onderzoeken blijkt dat het één van de sleutels tot geluk is. Je bewust zijn van wat je hebt en kunt en bent, en niet focussen op wat er allemaal niet lukt. En " dank je " zeggen. Nu doe ik dat wel regelmatig – denk ik.
En daar wringt het schoentje. Ook al ben ik bewust bezig met mijn eigen ontwikkeling , toch betrap ik mezelf af en toe op iets wat ik wel weet en wil doen en toch niet doe. Omdat het te druk is, omdat ik het vergeet, omdat omdat omdat... Vandaar dat zij ons leerden dat we het in de vorm van een wandeling kunnen gieten. Niet alleen is bewegen goed voor je en vermindert het stress, het maakt er ook een écht moment van, en geen tussendoortje. En dus koppel ik ook hierin het nuttige aan het aangename en wordt de ochtendwandeling–met–hond, een–dankbaarheidswandeling–met hond. Allebei blij. ☺

coaches
Donderdag:
Als een vis in het water, zo voel ik me als ik om 6u30 de site in Gent kom opgereden waar onze studio gebouwd staat en de opnames plaatsvinden van Gent West. Alleen dat vroege opstaan - mijn wekker loopt af om 5u20, is wat lastig. Maar eenmaal in de schminkstoel gaat dat helemaal weg en geniet ik van alles: hoe we er uitzien, hoe mooi het decor is, hoe spannend en geweldig spelen is...en word ik een blij en gelukkig mens. Hoe geweldig toch dat ik iets mag doen wat ik graag doe en goed kan en waar andere mensen ook nog eens graag naar kijken ( allez dat hopen we toch).
Dus kruip ik ’s avonds moe en voldaan naast mijn man in de zetel om te genieten van een volgende aflevering van het fantastische spel van mijn collega acteurs in Callboys.

Gent schmink

Gent West
Vrijdag:
Aangezien de meeste vrouwen van het praktische soort zijn, schrijf ik deze blog voor jullie terwijl ik bij de kapper zit om mijn haar met henna bij te kleuren zodat ons Patsy ( mijn personage in Gent West) er steeds hetzelfde uitziet.
Ik wens jullie een fantastisch weekend en hoop je een beetje te hebben aangestoken met mijn goesting zodat ook jullie de week gaan delen. Met ons bijvoorbeeld. ☺

clientology

Veerle Dobbelaere