Volg ons

Een gelukkige geluksdag voor iedereen.

CATEGORIE: Om nooit te vergeten - verhalen van mensen en mooie woorden

Deel dit artikel

geluk zit in een klein hoekje

Omdat het vandaag International Day of Happiness is, kan ik het niet laten iets te schrijven over geluk. Ik hoorde vanochtend op de radio dat in de richting van het Noorden men gemiddeld genomen gelukkiger is. Op nummer één vinden we Noorwegen, maar ook Denemarken, IJsland en Finland scoren hoog. Afrika daarentegen wacht nog steeds op meer geluk en ook in Amerika gaat het geluksgevoel naar beneden. Wij krijgen een welverdiende 17 de plaats.
Niet slecht zou ik denken, doch in dit geval kan het nog beter. Dus stel ik mezelf een vraag: hoe kan IK helpen ons geluksgevoel te verhogen?
Niet dat van mezelf, dat komt wel. Nee, dat van iemand anders. Iemand die minder heeft dan ik. Geluk bedoel ik dan.
Zoals ik vaak doe, geef ik spullen weg die ik niet meer gebruik of nodig heb. Via organisaties als Moeders voor Moeders of de Kringwinkel vinden die hun weg naar hen die het nodig hebben. Ook als er in de supermarkt acties zijn voor de voedselbank, leg ik graag wat rijst en bloem en andere droge voeding in het bakje. Hoe vervelend ik ze soms ook vind, ik koop stickers van de jongeren aan het stoplicht van Artsen Zonder Grenzen of het Rode Kruis. En af en toe ben ik ook meter van een organisatie die mijn naam dan zo veel en zo schandelijk mogelijk mag misbruiken om zoveel mogelijk geld in te zamelen.
Maar daar heb ik het eigenlijk niet over. Ik heb het over wat ik nog kan doen, dichterbij. Over het gevoel dat ik mensen geef die me ontmoeten. Over mijn man die iedere avond thuiskomt en zich te pletter werkt, over onze kinderen die groot worden en dat leren met vallen en opstaan, mijn vrienden die ik vaak te weinig zie en vooral te weinig laat weten dat ik hen graag zie, mijn zus die er alleen voor staat en wat lieve woorden verdient, mijn vader die een wijze oude man is waar ik graag uren naar luister. Maar ook de vrouw bij de bakker die er niet aan kan doen dat ik een rothumeur heb, de heer bij het postloket die niets te maken heeft met de stomme brief die ik net kreeg, de dame aan de wachtlijn van mijn telefoonoperator die ook gewoon haar job zo goed mogelijk doet,...
Ik heb het over dat geluk dat je niet kan kopen in de vorm van een lippenstift of haarshampoo noch de nieuwste handtas en zelfs niet met een nieuw paar schoenen. ( of misschien helpt dat toch heel venetjes ☺)
Nee, ik praat over hoe gelukkig het maakt om iets te doen voor iemand anders. Gewoon, als Tita Tovenaar de tijd even stopzetten om écht te luisteren naar de besognes van je papa, zus, buurvrouw, ...en zo blij te worden van het idee dat je er gewoon kan zijn.
En nee dat hoeft geen uren te duren, een klein gebaar is genoeg. Genoeg om te laten zien dat je er om geeft. Geeft om hoe het gaat, geeft om je relatie, geeft om wie ze écht zijn en wat ze voelen. Geeft gewoon. Om een ander en dus jezelf.

Laten we alstublieft met z’n allen beslissen ons geluksgevoel te verhogen door wat lief te zijn voor elkaar. Ook als we een slechte dag hebben, te laat zijn, te veel van het ene hebben of net te weinig van het andere.
Gewoon, weten dat wij allemaal eigenlijk dikke vette geluksvogels zijn en daar best wat van mogen delen!

Veerle Dobbelaere