Volg ons

En toen zei ik "Jaaaaa!"

CATEGORIE: Om nooit te vergeten - verhalen van mensen en mooie woorden

Deel dit artikel

trouw veerle & alain 1

Nine eleven, een datum om nooit te vergeten. Een dag vol verdriet, angst, woede... die wij vulden met liefde, hoop en vreugde. Laat me vertellen hoe dat zo gegaan is.
Reeds 1,5 jaar was ik vrijgezel en hoewel vele vrienden en nog veel meer feestjes mijn leven verblijdden, miste ik toch iets. Een partner, iemand bij wie je thuis komt en vertelt. Met of zonder woorden, hoe het met je gaat. En naar wie je luistert, met je oren, ogen en alle zintuigen, om te zien hoe het met hem gaat. Zo iemand wilde ik. In mijn dromen, stiekem.
Op een dag ontmoette ik hem, die man naar wie ik wou luisteren en die me zag. En liever zag. En graag zag. En ik hem. Tot de maan en terug.

alain&ik
We hadden samen 5 kinderen, die het goed konden vinden met mekaar. We hadden samen vele vrienden, en waren welkom in hun leven. We hadden vele lange gesprekken en konden niet stoppen met praten. We dansten samen en vergaten hoe laat het was. We kregen de slappe lach, zomaar. En daarvan moesten we nog meer lachen, zomaar. Dus toen hij me op een dag in Parijs vroeg of ik zijn vrouw wou worden, zei ik voor het eerst in mijn leven: “Ja, ik wil”. Want, hij is mijn man. En ik zijn vrouw. Meer woorden vind ik er niet voor, gewoon, zo is het. Punt. En zo is het na 7 jaar nog steeds. Punt.

kids
Maar terug naar nine eleven. 0p 17 juni 2009 had ik “ja” gezegd, amper een jaar nadat we een koppel werden. En dus zouden we trouwen. Heel snel vonden we een prachtige locatie die wonderwel bij ons paste: de Verbeke foundation. Op slag waren we verliefd en wisten: hier willen we feesten met al wie ons lief is. Alleen, in onze drukke agenda’s was er slechts 1 datum meer vrij: 9/11. Tenminste, een datum die in de dichte nabijheid lag. Want wat Alain en ik nog gemeenschappelijk hebben is ons ongeduld en onze impulsiviteit. We voelen het als iets goed is, en willen er dan voor gaan. Liefst zo snel mogelijk.
Dus beslisten we die datum een ander elan te geven. Om naast de verwoesting de hoop te zetten. Naast de donkerte het licht, de dag naast de nacht, de zon en de schaduw. Want dat is hoe het gaat in het leven. Denken we.

feest
En zo geschiedde dat er op negen september 2009 twee zot verliefde mensen een feest gaven in een sprookjeskasteel. Waar vele lieve vrienden en familie jong en oud, getuigen waren van een gewone man en een gewone vrouwen die beloofden elkaar trouw te blijven in goede en in slechte tijden. Tot altijd.
Tot de maan en terug.

dans

Veerle Dobbelaere