Volg ons

Ode aan de stilte (en ook 5 handige tips).

CATEGORIE: Om nooit te vergeten - verhalen van mensen en mooie woorden

Deel dit artikel

wolkjes in de lucht

Over stilte moet je niet zwijgen. En ook niet te veel praten. Stilte moet je doen. Of beter: beleven. Klinkt misschien wollig, en toch. Ik heb al zoveel deugd gehad van even te zwijgen. Wanneer de emoties te heftig oplopen bijvoorbeeld en ik stoute dingen wil gaan zeggen, zwijg ik beter. Wanneer mijn kinderen iets doen waarvan ik al 100 keer heb gezegd dat ze het beter anders zouden doen, en ik op het punt sta serieus te gaan zagen, zwijg ik beter. Wanneer we in gezelschap zijn van een grote groep en er mensen zijn die graag het hoogste woord voeren en ik de neiging heb een hoger woord te gaan voeren om ze een toontje lager te laten zingen, zwijg ik beter. Wanneer iemand van wie ik hou iets zegt dat me raakt maar ik weet dat hij het niet zo bedoelt, zwijg ik beter. Wanneer mijn lieve man met een verkeerd been uit bed stapt wegens veel te weinig slaap en ik hem wil vertellen dat ik er toch niets mee te maken heb dat hij die laatste pint pas om 3u ’s nachts dronk, zwijg ik beter. Wanneer één van mijn kinderen in een fase zit dat ze wil laten zien wie ze is en haar plaats in de groep zoekt en ik haar op het volgens mij iets te korte rokje wil aanspreken, zwijg ik af en toe beter.

stilte
Want zwijgen, dat is een sleutel. Niet alleen tot een lange, liefdevolle relatie zowel met partner als met kinderen en vrienden, ook en misschien vooral tot een lange en liefdevolle relatie met jezelf. Maar omdat we dat niet meer zo goed kunnen en alles volproppen met lawaai, heb ik dat moeten leren. Ik heb moeten leren om terug te luisteren naar wat er binnen in me verteld wordt. Naar die stem, die er is en zegt wat goed is. Wat je nu eigenlijk wil, waar je nu echt bang voor bent en ook waar je op mag vertrouwen wat je kan. Dat doe ik door te mediteren (liefst elke dag maar de praktijk is anders ☺). Ik volgde een cursus mindfulness en zit vaak op een kussentje, te zijn. En te luisteren, naar al die stemmetjes in mijn hoofd die de ene dag heel erg luidruchtig zijn en de andere dag gewoon lawaaierig. Nooit echt stil. Maar ik blijf gewoon zitten en als het goed is ben ik blij. Dat ik even ben geweest wat er is. Mezelf.

stilte 2
Voor jullie heb ik nog een paar extra tips voor af en toe wat extra stilte:

TIP 1: Sta’s ochtend een kwartier vroeger op dan je huisgenoten. (mag ook een half uur of een uur zijn natuurlijk) Op die manier heb je even tijd voor jezelf. Neem een stoel/ zetel matje, zet je voor het raam en kijk en luister naar wat er is. Laat de wereld zachtjes bij je binnen komen. Groet ’s morgens de dingen ☺

TIP 2: Ga geregeld wandelen in de natuur. Liefst in stilte, zo kan je beter kijken en zie je zelfs in het park om je hoek elke dag wel iets anders. Het is ongelofelijk hoeveel troost er zit in een boom.

TIP 3: Doe ook eens een wandeling met je partner en/of kinderen in stilte. Mijn man had vroeger het idee dat zoiets het ergste is wat je als koppel kan gebeuren: niets zeggen tegen elkaar. Sinds afgelopen zomer heeft hij aan den lijve ondervonden hoe zalig en intiem dat is, samen stappen zonder iets te zeggen. Aanraken mag natuurlijk ☺

TIP 4: Eet in stilte. (nee ook niet met de krant/ computer/ telefoon... voor je). Gewoon, niets. Bezig zijn met je eten zodat je proeft wat er eigenlijk op je bord ligt. Ken je het gevoel ( het overkomt ook mij helaas nog al te vaak) dat je na het einde van een gezellige maaltijd waarin iedereen zijn zegje heeft gedaan, de dag aan bod is gekomen en er flink gediscuteerd is over een en ander, dat je eigenlijk niet meer weet wat je nu gegeten hebt. Dat je je realiseert dat je vergeten proeven bent, vergeten genieten van wat op je bord lag. En dat het nu al op is. Dus dat je dan nog maar een schepje neemt. Om nu beter te kunnen proeven. En dus meer eet dan je eigenlijk wou. Wel, dat heb je niet als je in stilte eet. Dan (w)eet je beter. Mijn gezin vindt dat natuurlijk lastig ( pfff, ons moeder met haar rare dingen) en dan sluiten we een compromis: de eerste 10 happen in stilte, de rest wordt er gepraat. Alle kleine beetjes helpen.

TIP 5: Neem ieniemienie pauzes tussen de dingen die je doet, 1 minuut is voldoende ( mag ook 3 natuurlijk). Je bent klaar met iets en voor je aan het volgende begint stop je. Even. Denk aan Ti-ta-tovenaar: dan doe ik dit ( vingerknip) en alles staat stil. En kijk en luister even naar wat er is. Wat hoor je/ zie je/ voel je. Om dan weer verder te gaan.

natuur

Veerle Dobbelaere