Volg ons

Schotland, wild met een dramatisch kantje

CATEGORIE: Om nooit te vergeten - verhalen van mensen en mooie woorden

Deel dit artikel

schotland

Nat, natter, natst Wij zijn geen zonnekloppers: na een uur platte rust op een handdoekje, begint het al te kriebelen… De reisbestemming Schotland, of liever, het weer daar, kan ons dus absoluut niet afschrikken! Zondag 17 juli vertrekken we met de camper volgeladen, de 2 meisjes en de hond incluis.


Calais - Dover - richting Birmingham

Helaas is Murphy ons vertrek niet gunstig gezind, en blijven de bloopers ons niet bespaard ;-) Bij het inchecken blijkt het vaccinatieboekje van onze hond niet correct ingevuld en mogen we niet op de boot. Groot is de teleurstelling, want onze Zazou had nochtans alle verplichte inentingen ondergaan… Hond met smekende blik in pension is voor ons geen optie dus zit er niks anders op dan op zondag, een dierenarts vanwacht te zoeken in Calais, om ons uit de nood te helpen. 145 euro armer en 3 boten later dan voorzien, is het ons dan toch gelukt om voet aan wal te zetten op Engelse bodem. Yeeha! ’t Jolijt is echter van korte duur als blijkt dat we een platte band hebben en er niet direct een pechstrook voorhanden is door werkzaamheden op de weg. Met stomende velgen vinden we op het nippertje een benzinestation waar mijn Handy Man daar gelukkig de klus zelf kan klaren ;-)

Ondertussen zijn we al die uren van wachten, autozitten en in de file staan kotsbeu en zoeken we een geschikte slaapplaats voor de nacht. In Engeland is vrij kamperen met een camper wel toegestaan, maar het is niet altijd evident om een geschikte plaats te vinden. De wegen zijn vrij smal en afgeschermd door hagen en de weides zijn perfect omheind. Eindelijk vinden we een idyllisch plekje, vlak aan een meer, met de perfecte zonsondergang. Mama Miracolli bewijst haar diensten in de krappe ‘keuken’ en we maken alles klaar voor de nacht. Helaas, dit werd ons ook niet gegund, hahaha! Blijkt onze idyllische plek dé ontmoetingsplaats te zijn voor 2 rivaliserende bendes puisterige freaks met gepimpte en opgedreven auto’s. Doel van de nacht is om mekaars snelheid te beconcurreren op de plaatselijke brug. Natuurlijk met bijhorende gierende banden en krijsend gegil van de supportende grieten. Daar gaat onze broodnodige nachtrust. Ik hoef er zeker geen tekeningetje bij te maken van de toestand van sfeer en gezelligheid in de camper die dag?
Gelukkig vinden we verderop nog een geschikt plekje en hoeven we de wekker niet te zetten ’s anderendaags ;-)


engeland

WINDERMERE - lake district

3 jaar geleden waren we hier ook al eens beland, en Lake district zit in ons hart. De natuur is hier prachtig, de meren overvloedig, de dorpjes gezellig en bovendien heerst er een soort microklimaat waardoor het weer dikwijls iets beter is dan in de rest van Engeland. We hebben thuis afgesproken dat nachtjes in de camper worden afgewisseld met die in een B&B om de lieve vrede te behouden. Ik wil gerust avontuurlijk zijn, maar ik heb soms last van claustrofobie en dan helpt een krappe camper vol met rugzakken, proviand, wasgerief, stoeltjes, leesvoer, donsdekens, bergbottines en regenjassen niet echt…

In Windermere verblijven we in een uiterst charmante B&B, beetje ingericht volgens het genre Mrs Bouquet uit Keeping up appearances, met kandelaars, bloembehang, wollig vasttapijt, tikkende klokken, romantische kaptafels en hemelbedden. Maar die stijl past hier perfect en is zo gezellig.


windermere


Overdag maken we prachtige wandelingen en om op de mooiste plekjes te geraken moeten we eerst nog een stukje rijden. Onder andere de Hardknott Pass. Gelukkig wist ik vooraf niet waar we aan begonnen ;-) De tocht is adembenemend en niet alleen door het uitzicht. Man, o, man, wat heb ik gegild in de auto. Volgens wikipedia is deze bergpas gekend als de steilste weg in Engeland met een hellingsgraad van 33% op sommige stukken. Als je dan weet dat het ook nog de smalste weg ooit is, waardoor je bijna onmogelijk met 2 wagens langs mekaar kunt, begrijp je het wel zeker? Natuurlijk rijden er dan ook nog nietsvermoedende klunzen (zoals ikzelf zou zijn) die dan opeens panikeren en de remmen toeslaan waardoor het heel moeilijk is nog terug te vertrekken op die steile helling… Ik heb me laten vertellen dat er zelfs een garagist woont, die niks anders moet doen dan de oververhitte auto’s van mensen die niet meer durven verroeren, in veiligheid brengen… Maar, het is de stress meer dan waard en mijn man is dan ook een keigoede chauffeur… erna maken we de mooiste wandeltocht ooit: door varenvelden van wel een meter hoog, tussen koddige schapen, langs heldere meren, door weelderige bossen en we worden af en toe omsingeld door roofvogels. (By the way: wist je dat ik roofvogels kan lokken, hahaha, vraag maar aan mijn kinderen ;-)) Ik besef dat ik echt nood had aan frisse lucht en wat natuur na al die computeruren dit jaar. En ’s nachts koestert onze B&B The Chestnuts ons als een warm gezellig deken.

windermere


hardknot


hard knott pass

hard knott pass
windermere

windermere


De volgende dag bezoeken we Keswick, dat behalve dat het gezellig is, niet zo speciaal is, maar we lunchen wel in het hipste eethuisje van de stad.

keswick

keswick

keswick

keswick

keswick


Hadrian’s Wall – Once brewed

Op onze weg naar Schotland lijkt het ons wel eens de moeite om te picknicken aan de Muur van Hadrianus, een 117 km Romeinse muur die tussen 122 en 128 werd gebouwd om de Romeinse noordgrens te beschermen tegen invallen van de Picten, vanuit het Noorden (het huidige Schotland). We genieten van onze lunch met zicht op uitgestrekte velden met daartussen op de heuvels de kronkelige resten van de muur. Wow, impressionant!


hadrian's wall


hadrian's wall

Edinburgh – Schotland

Natuurlijk moeten we de hoofdstad van Schotland ook bezoeken, daar is geen twijfel over. Op internet leek het een romantische, gezellige, mooie stad. In ’t echt valt ze ons een beetje tegen… Pas op: we zijn in bewondering voor de immense grasvelden en heuvels die zich uitstrekken vlak voor de historische binnenstad en waar iedereen kan picknicken, de hond uitlaten, sporten of van de zon genieten… maar de stad zelf is donker, vuil en vooral bezaaid met de vele ‘toeristenvallen’. Eerlijk gezegd zijn we zelfs een beetje opgelucht als we de stad verlaten op zoek naar de rest van Schotland. Maar ik wil je de mooiste foto’s niet onthouden… En onze meisjes beleven wel een toffe avond als ze naar een toneelstuk van Shakespeare gaan kijken…

edinburgh


edinburgh

scotland

scotland


Oban – westkust Schotland

Na ettelijke uren gereden te hebben, op een mistig strand hebben overnacht met de camper in de middle of nowhere en zelfs met de veerboot een baai overgestoken te hebben, komen we op een megatoffe plek: Oban. De havenstad heeft met haar pittoreske zichten en gemoedelijke sfeer, allemaal onze harten gestolen. Hier willen we blijven! Er is geen enkele B&B vrij maar we vinden toch een leuke plek op een camping met zalig zicht op de baai. Overal zijn er gezellige shops, boekenwinkels, fish-and-chips restaurantjes en zelfs een heuse whiskeydistillerie. In de naburige drankwinkels mag je dat laatste dan ook naar hartenlust proeven tot grote blijdschap van mijn wederhelft ;-) ’s anderendaags maken we een boottochtje in een vissersboot die ons naar een rotseilandje brengt op het water met schattige zeehondjes! We kunnen ons geluk niet op, zo tof om die in het wild en vanop een kleine afstand te kunnen bewonderen. We ontdekken ook, midden op zee, enkele zalmkwekerijen die volgens de kapitein een ware goudmijn blijken te zijn.
's Middags doen we ons te goed aan een kreeft en mossels die versgevangen worden gekookt in een kraam op de dijk en hier spotgoedkoop zijn.

oban

oban


oban

oban


oban


oban

oban


oban

Na Oban steken we door naar Kinlochleven waar een klaterende waterval op ons wacht en vandaar trekken we door naar Lochstiel waar we chance hebben dat het eb is, zodat we de ruïne van het kasteeltje, dat zich in het water bevindt, te voet kunnen bezoeken.

waterfall scotland

scotland

scotland

Glennfinnan – Schotland

Er is geen ontkomen aan: onze kinderen beleefden hun jeugd tijdens het Harry Pottertijdperk en omdat ze vanzelfsprekend ook enige inspraak hebben tijdens de reis, willen ze graag naar de streek waar de Harry Potterfilms opgenomen werden. Met de nodige bombardie (de soundtrack van de films die uit de luidsprekers galmt) arriveren we in Glennfinnan. Later blijkt dat we alles behalve spijt zullen hebben van deze plek want dit is zo moooooi! Waw, we vergeten de regen en mist die ons al een paar dagen teistert (zeg maar 80% van de dag), de landschappen in Schotland maken alles goed! Overal hangen sluiers mist, wat de bossen en heuvels extra mysterieus maakt en door de veelvuldige regenval tieren mossen en verschillende varensoorten welig. Fiew, wat een mooie, wilde, desolate en ontembare natuur. Na wat rondrijden ontdekken we een hotel in de stijl van de omgeving: een klein kasteeltje op een mooi landgoed, aan de rand van een meer. Een ‘volzet’ verwachtend, stap ik toch vol goede moed het imposante interieur binnen, en eureka, er zijn nog twee kamers vrij! Na het hele campergebeuren met de bijhorende kleine disputen van ‘4 sterke karakters’ (ahum) in een kleine ruimte, is een hotel meer dan welgekomen… Vol ongeloof en bewondering stappen we in een interieur met een muur vol geweien, een reusachtige traphal, knusse fauteuils, vazen gevuld met verse bloemen, een knisperende open haard, brandende kaarsen in zilveren kandelaars… nu voelen we ons zeker figuranten uit de Harry Potterfilms! Als we iets later in de typische eetruimte de streekgerechten proeven, zien we door het raam zelfs wilde herten passeren! De sfeer van het hotel is zo knus, dat we met plezier een halve dag in de lounge aan de openhaard kunnen rondhangen. We kijken onze ogen uit: blijkbaar dragen de mannen hier in deze streek nog een echte Schotse rok… hahaha, niemand durft te vragen waaraan we allemaal stiekem denken, en misschien wel mooier dat het een mysterie blijft ;-)


glennfinnan

glennfinnan

glennfinnan


Het hotel bevalt ons zo erg, dat we met geen stokken buiten te krijgen zijn en we bijna te laat zijn om het beruchte stoomtreintje op de viaduct te zien passeren. Gelukkig zijn we net op tijd want het passeert slechts eenmaal daags!

glennfinnan


scotland


Helaas moeten we bijna terug huiswaarts: ons wacht nog een lange terugweg, maar één ding zijn we volmondig zeker, hier komen we nog terug! Op de terugweg slapen we opnieuw in het Lake District, ditmaal in Buttermere waar we nog afsluiten met een lange wandeling door de, hoe kan het ook anders, de gietende regen. Maar we zijn het al lang gewend en genieten dubbel en dik… We kunnen trouwens wel wat beweging gebruiken want na al die scrambled, poached en baked eggs met bacon, mushrooms, black pudding en baked chips is ons cholesterolgehalte waarschijnlijk fors gestegen. Er is geen kat in de omgeving te bespeuren, want wij zijn hier waarschijnlijk de enige zotten die de stortregen en schamele 11°C in putje zomer trotseren. Behalve de schapen dan, die blaten vrolijk naar ons: ‘tot gauw!’


buttermere

Katrien Van de Steene