Volg ons

Alain werd 45 jaar en dat vierden wij. In Rome!

CATEGORIE: Om te ontdekken - en door te vertellen

Deel dit artikel

feestdoosje!

Zo’n mooi getal vraagt om iets speciaal, iets extra. Iets wat je nooit vergeten zal.... Alain wist het niet goed: zou hij een groot feest geven met alle vrienden, zou hij het intiemer houden met alleen zijn gezin? Zou hij thuis blijven of op zoek gaan naar een feestelijke locatie?
Omdat een man op een gegeven moment moet beslissen heb ik een handje geholpen. Ik smeet mijn coaching skills in de strijd en hielp hem te ontdekken wat hem nu écht het meeste plezier zou doen.... We kwamen uit dat onze kinderen, zijn broer, zijn beste vriend ( en eigenlijk tweede broer), natuurlijk mét vrouwen en kinderen, er bij moesten zijn. Qua bestemming wou hij weg van hier, naar de zon, naar een stad waar hij nog niet geweest was. Iets waar veel te zien was, een plaats met geschiedenis. 
Uiteindelijk gingen we voor Rome, een prachtige stad die ons zou brengen wat we niet zouden vergeten: zon, lekker eten en drinken en zoveel moois dat een heel leven niet genoeg is.  En zo reisden we met ons 13-koppig gezelschap ( onderweg vielen er voor redenen die ons te ver zouden brengen een paar kinderen af) op 16 april, zijn verjaardag, af naar een stad om herinneringen te sprokkelen die we nooit meer zouden vergeten. Ik werkte een programma uit, dat Katrien prachtig vormgaf, stopte dat in een heus bewaardoosje met confetti en glitters, en gaf dat als cadeau aan zowel Alain als de andere twee gezinnen. Van een goed begin gesproken! ☺
blad 1Bij aankomst in Rome stond een busje ons op te wachten, ’t is te zeggen de chauffeur kwam op z’n Italiaans vlotjes 20 minuten te laat, en bracht ons naar het centrum van de stad, naar onze prachtige Airbnb. Daar smeten we volgens plan onze bagage neer en haasten ons naar de lunch. Pasta voor iedereen natuurlijk, we zijn tenslotte in Italië, en Alain werd verrast met een tiramisu. Dat alles overgoten we met een heerlijk glas prosecco!

aankomst Rome
Om rustig aan te beginnen, tenslotte is Alain een dagje ouder geworden, trokken we op ons gemak de stad in voor een eerste sightseeing langs levendige markten, statige obelisken, imposante trappen, nauwe straatjes, indrukwekkende straatmuzikanten en schitterende winkels die we probeerden niet te zien.
sightseeingOmdat we toch iets te vieren hadden, namen we de tijd om ons klaar te maken voor het feest van die avond. Ik had uitgebreid het internet afgezocht naar een gepast adres voor deze avond. Ik zocht een indrukwekkende locatie, met goede cocktails, ruimte genoeg voor onze grote groep en natuurlijk lekker eten. Dat vond ik in het chorus café. Het bleek een schot in de roos: de bar heeft zijn prijzen meer dan verdiend en we genoten van signatuurcocktails die vlak voor onze neus met liefde en vakmanschap gemaakt werden. De menu had ik op voorhand vastgelegd en tijdens het drinken genoten we van heerlijke hapjes die maar bleven komen. Uiteindelijk gingen we aan onze prachtig gedekte tafel en kregen onze perfect al dente pasta met zeebaars, en daarna een mooi stukje rundsvlees met smeuïge puree en een specialiteit van de streek, chicorei. Dat alles werd begeleid door volle rode wijn en sprankelend frisse witte wijn.
Het was dus een avond zoals het hoort: met warme liefde, heerlijke drank en spijzen en verhalen over vroeger verteld door jong en oud. Een 45ste verjaardag om niet te vergeten.
de avondZondagochtend zijn we samen met onze kinderen op pad gegaan om de stad te verkennen. Aangezien we geen echt plan hadden behalve nieuwe dingen te ontdekken, volgden we onze intuïtie en sloegen de straten in die ons fijn leken. Zo botsten we op kleurrijke gevels, echte oude mini’s ( Papa, lijkt dat niet op een mini? Ja schat, dat is er één), en een verfrissend adresje in de Via Urbana waar we genoten van ieder een vers sapje.

sapjes zondag
mini
straatjesOm 14u hebben we met onze voltallige bende afgesproken aan de Ark van Constantine, waar we onder begeleiding van onze geweldige gids Agnes, vier uur de highlights van Rome hebben bezocht. Natuurlijk hebben we allemaal goed opgelet tijdens de lessen geschiedenis en weten we heus wel hoe het zat in dat Romeinse rijk, maar het kan geen kwaad dacht ik om het wat op te frissen, die kennis. Lang leven Agnes en haar verhalen over wie wanneer de macht had in Rome, wie er de troon overnam en moordde, wie de afstammeling van wie was en hoe de postjes verdeeld werden. Blijkt dat er uiteindelijk niet zo heel veel veranderd is in de wereld. Over elke steen, elke beeld en elke straathoek valt een verhaal te vertellen, of zoals de Romeinen zelf zeggen: genoeg om een heel leven mee te vullen.
onze gidsOnze reis startte bij het Colosseum, we wandelden langs het Forum Romanum naar het theater van Marcellus en via fonteinen, pleintjes en standbeelden naar het indrukwekkende Pantheon. Uiteindelijk landden we moe maar voldaan op de Piazza Navone voor een welverdiend aperitief, waarna we om half acht verwacht werden in het super heerlijke restaurant met de lekkerste pizza’s ever Emma’s cucina.
In Rome zijn en de Trevi fontein niet zien zou zonde zijn dus togen we als afsluiter van deze geweldige zondag naar de plaats waar menig toerist een muntje in de fontein gooit om terug naar Rome te keren. Wij ook, om zeker te zijn.

groepstrevi
Onze laatste dag sloten we af in Vaticaanstad. De tickets had ik gelukkig op voorhand online besteld zodat we quasi moeiteloos binnen konden. Het bleef aanschuiven voor zoveel schoonheid op zo’n kleine plaats. We werden allen een beetje stil bij het zien van de Sixtijnse kapel en bogen nederig voor de pracht en praal van de Sint-Pieters basiliek. 
vaticaanVastbesloten nog een keertje terug te keren naar deze overweldigende stad, keerden we moe maar voldaan huiswaarts. Met een gelukkige man, tevreden kinders en vriendschappen die nog maar eens bezegelden werden.
quote

Veerle Dobbelaere