Volg ons

Een roadtrip door USA als cadeau!

CATEGORIE: Om te ontdekken - en door te vertellen

Deel dit artikel

ALAIN EN IK IN CA
ALAIN EN IK IN CA

Zo vijftig worden is niet niks. Het is een mooi, rond getal dat staat voor wijsheid en rust. Iets om naar uit te kijken dus. :p
Vandaar dat ik eens ging nadenken over wat ik graag wou om dat ronde getal te vieren. Ik wou iets doen, iets terugdoen, maar daarover later meer.
Ik wou ook iets zien van de wereld. Samen met mijn man onze horizonten letterlijk verbreden. Na talloze tips van vrienden en kennissen, het lezen van evenveel blogs en een bezoek aan een reisagentschap, besloot ik dat het een roadtrip naar de USA zou worden. Dus vertrok ik op 5 juni met manlief naar San Francisco, waar ons 17 daags avontuur begon.

Na een reis van ongeveer 16u landen we in Frisco, waar we om één of andere duistere reden eruit gepikt werden en doorverwezen naar de douane. In een duffe wachtzaal samen met andere slachtoffers onder het toeziend oog van bijzonder onvriendelijke officers, bedacht ik me dat de ontvangst in het beloofde land bijzonder koud was. Sorry USA, ik had me de liefde anders voorgesteld.
In ieder geval, een uurtje later stonden we zonder verdere uitleg onze chevy op te halen en kon het avontuur écht beginnen.

We verbleven 3 dagen in deze prachtige stad en hingen rond in Fishermans wharf, reden over de befaamde Golden Gate bridge, wandelden door Chinatown en het nieuwere IT gedeelte van de stad waar nerds wonen en oa ook Airbnb zijn hoofdzetel heeft, stapten op een échte cable car, genoten van de huizen waar Jimmy Hendrix en Patty Smith woonden in de hippie wijk Haight en namen de boot naar Alcatraz. We hebben hier ook heerlijk gegeten ( wat niet overal het geval zou zijn) en onze favorieten zijn: Scoma's, The Tipsy Pig, Zazie en als het chique mag zijn The Slanted Door.
We werden om eerlijk te zijn een beetje verliefd op deze stad, waar iedereen welkom is en met open armen ontvangen wordt, of je nu blank of donker gekleurd bent, hetero of homo, bankier of schilder, voor ieder is hier een plaats. Our kind of city dus!

HUIZEN FRISCO
HAIGHT STREET
FISHERMANS WARF
CABLE CAR
ALCATRAZ
Van daaruit reden we met onze cabrio naar Yosemite NP. We logeerden vlakbij het park in de Evergreen Lodge, en vielen stijl achterover van de schoonheid van het park. De winter was goed geweest met veel water, wat zorgde voor ongelofelijke watervallen. Onze klim van een paar kilometers hoog was meer dan de moeite waard. Met de auto kan je stukken rijden door het park, je parkeert je op de plaats waar een wandeling begint en ontdekt wat het park verder te bieden heeft. El Capitan bijvoorbeeld, de beruchte bergwand waar net nog een record gebroken is en iemand hem ongezekerd heeft beklommen. Ook Tom Waes heeft hem veroverd, en zelfs een nacht geslapen op de berg. Toen Alain en ik aan de voet stonden, konden we enkel met open mond besluiten: respect Tom!
Ook al is Yosemite druk bezocht, ik kan iedereen een bezoek aan dit park aanraden.

YOSEMITE 1
YOSEMITE 3
YOSEMITE 4
YOSEMITE 2
Aangezien ik zo min mogelijk op voorhand wou vastleggen en enkel onze eerste nachten in San Francisco, 2 nachten in Yosemite en ons einde had geboekt, hebben we wat gepuzzeld over het vervolg van onze reis. De gevolgen van het veranderende klimaat konden we aan den lijven ondervinden: Yosemite was fris en regenachtig en in Sequoia en Kings Canyon wat op ons lijstje stond, vroor het min 1. Niet alleen hadden we daar de kleren niet voor meegebracht, we zagen het ook niet zitten om op onze vakantie te bevriezen. Dus keken we waar het weer wél goed was, wat op onze lijst met tips stond, en beslisten naar de Napa Valley terug te rijden.
Een geweldige beslissing: we aten heerlijk, genoten van lekkere wijn, mooie wandelingen en vooral het lokale leven in Calistoga. Onder de indruk van in het Tank garage Winery, met geweldige wijnen die er geweldig uitzien en klinkende namen dragen als Lipstick and Gunpowder en Gypsies, Tramps and Thieves, kochten we er een 6 tal. Vier daarvan staan nu in onze kelder, de rest hebben we soldaat gemaakt op een terrasje. :)
Een streek waar het fijn verblijven is en een bezoek de moeite waard!

Napa Valley
Napa Valley Tank Winery
Vanuit Bakersfield bezochten we daarna Red Rock Canyon en reden door een landschap van prachtige canyons.
We cruisden door kleine dorpjes waar de tijd is blijven stilstaan, met in iedere tuin een verroeste auto waar Alain terstond een bod op wou doen, langs wegen waar je geen levende ziel tegenkomt, op plaatsen waar je voelt dat het leven niet is wat men er van verwachtte...we reden door een land waar me nu duidelijk is geworden hoe groot en divers het is. Dat er schoon dingen te zien zijn en ook lelijke. Een land dat ik vaak herkende uit de films en soms harder was dan ik verwachtte. Ondanks de pracht van de immer aanwezige imposante natuur, voelde het soms koud aan, leeg en alleen. We spraken met een paar Amerikanen in bars en restaurants en hoorden dat het leven niet altijd makkelijk was en de president het land nog meer verdeelde.

Red Rock Canyon
De volgende stop was Joshua Tree NP, waar we verbleven in een heerlijk romantische cabin, vlakbij de woestijn waar de stilte oorverdovend was en onze buren hagedissen, eekhoorns, vogels en zelfs coyotes waren ( niet dat we er eentje zagen, hoewel ik dat wel hoopte). Het park was eveneens prachtig, met grillig groeiende bomen, eekhoorntjes die vromelijk de weg op wipten, en vergezichten om op postkaarten te plakken. En dat onder een temperatuur van ongeveer 40 graden. Ondertussen hadden we door dat rijden met open dak onder deze omstandigheden en bijzonder dom plan was. :)
's Avonds hingen we tussen de cowboys in Joshua Tree's Saloon en genoten van live optredens, waar mijn man als ' special guest from Belgium' een paar nummers mee drumde. Tip en tap bij de locals. :)
Een heerlijk dorpje waar stilte en rust geëerd worden en mensen oprecht vriendelijk zijn. Aanrader!

Joshua Tree Park
Jshua Trees P
Joshua Tree Park
Joshua Tree
Omdat de reis vermoeiend was en we nog niet hadden stil hadden gezeten, besloten we een paar dagen uit te rusten in Palm Springs. In hotel La Maison werden we ontvangen alsof we thuis kwamen en we genoten van het liggen aan het zwembad, praten met de andere gasten, en een uitstapje naar het dorp waar het elke vrijdag feest is. Ondertussen was de temperatuur gestegen naar 45 graden, waardoor iedere streep zon te vermijden was, tenminste voor mij. Zelfs Alain die een échte ' zonneklopper' is, verkoos een ligstoel in de schaduw.
Omdat we Sequoia en Kings Canyon niet hadden kunnen doen, wou ik persé naar Death Valley. Alleen was de temperatuur daar gevaarlijk heet voor de tijd van het jaar, meer dan 50 graden, waardoor men ons in Palm Springs werkelijk afraadde om te gaan. Overal kon je waarschuwingen vinden die je vertelden niet te wandelen, 4 liter water te drinken en als het even kon gewoon binnen te blijven. Voor een rit door Death Valley moest je auto bovendien in optimale conditie zijn want niet alleen moet hij de temperatuur trotseren, je wil geen autopech in the middel of nowhere in een temperatuur waar je onmogelijk langer dan een paar uur overleeft. Volgens de man in de supermarkt waar we een zak gingen kopen om ons water koel te houden, was er gisteren in Palm Springs nog een wandelaar overleden.
Met een bang hartje reden we toch naar Death Valley, omdat ik het zo graag wou remember. :)
Niet dat er veel bezoekers waren, maar gelukkig waren we niet alleen. Dat stelde ons enigszins gerust: mocht er iets gebeuren was er in ieder geval hulp vlakbij en zouden we niet verschroeien onder de Californische zon.
En dus konden we volop genieten van het zicht dat ons geboden werd en wat na iedere bocht weer veranderde. Ik zou niet weten welke woorden ik kan gebruiken om te beschrijven wat we zagen: ongelofelijk, geweldigst, groots,.... Iets wat voor altijd op mijn netvlies gebrand blijft. Iets waardoor je gaat stilstaan bij het feit dat de natuur dit helemaal zelf biljoenen jaren geleden gevormd heeft en wij er in slagen om dat op zo korte tijd te verknoeien. Iets waardoor je je heel klein voelt als mens en nederig het hoofd buigt. Iets waardoor ik spijt heb niet meer te hebben opgelet in de les aardrijkskunde om het nu beter te begrijpen. Kortom, iets wat ik nooit in mijn leven meer vergeet.

DEATH VALLEY
DEATH VALLEY
DEATH VALLEY
Na een nachtje Pahrump reden we naar de Valley of Fire, ons aangeraden door Kristine ( die woonde in Bakersfield) als waardige vervanger voor het heel toeristische Grand Canyon. Ook hier weer viel onze mond open van de pracht die we zagen en tegelijkertijd zo verschillend was van wat we al gezien hadden. De kleuren, de vormen, de weidsheid,....wauw!

Valley of Fire
Valley of Fire
Ook de Hooverdam en Lake Mead zijn indrukwekkend en een bezoek meer dan waard.

Hooverdam
Het einde van onze vakantie stond ook vast, drie nachten Las Vegas, iets waar we al zoveel over gehoord hadden en eens met eigen ogen wilden zien. Wel, ik kan nu zeggen dat ik er was, ben blij dat ik het gezien heb en weet zeker dat het niet iets is waar ik graag terug wil komen. Teveel prikkels: muziek overal, veel mensen, fel licht, geuren van hamburgers en pizza's, toeters en bellen van al die speeltuigen, de gezichten van die mensen die soms wanhopig zijn tot uitzinnig blij, en dat allemaal in een temperatuur van 117 graden Fahrenheit ( 47 graden Celsius) is voor mij teveel. Dus Las Vegas, ik ben blij je te leren kennen hebben maar het zal nooit iets worden tussen ons. :)

Las Vegas
Las Vegas
Las Vegas
En nu ben ik weer thuis, en dat is goed. Enorm blij en dankbaar voor alles wat ik gezien, gehoord en gevoeld heb. Dankbaar voor wat ik leerde: dat het gras niet altijd groener is aan de andere kant, dat de natuur groots is en wij klein en dat zo hoort, dat mijn man een geweldige chauffeur is en bovendien erg sexy in een Chevy cabrio, dat op ontdekkingsreis gaan met vallen en opstaan is, dat ik vaker weg van huis wil om dan weer volgetankt thuis te komen, dat ik een gelukzak ben die hoopt er nog eens vijftig jaar bovenop te doen!

Veerle Dobbelaere