Volg ons

Pairi Daiza, maar dan op de drukste dag. ☺

CATEGORIE: Om te ontdekken - en door te vertellen

Deel dit artikel

wij @pairi Daiza

Als peter en meter van de tweeling van mijn zus, willen Alain en ik wel eens iets speciaal doen. Al helemaal als we niet aanwezig kunnen zijn op het verjaardagsfeestje van onze petekinderen. Dan hebben we écht iets goed te maken. Iets wat niet kan afgekocht worden met een ijsje of een cinemabezoek. Vinden wij tenminste. Nee, we willen er dan een dagje voor uittrekken. Een goedmaakdag.
Onze agenda’s zijn een ramp en dus lag donderdag 5 mei al heel lang vast. Die dag zouden we met de tweeling van ondertussen 8 jaar oud en hun mama, mijn zus, naar Pairi Daiza gaan.
Heel lang geleden hadden we het park dat toen nog Paradisio heette, met mijn vader en onze kinderen bezocht en nadat ik gelezen had wat een prachtige veranderingen plaats hadden gevonden, stond dit al geruime tijd op mijn verlanglijstje. Ideaal dus om als goedmakertje twee partijen tevreden te stellen.
Reeds weken op voorhand telden we af en toen we lazen dat de weergoden ons ook nog eens goedgezind zouden zijn, kon de pret helemaal niet meer op.
Om 9u stonden we vertrekkensklaar te wachten op mijn zus, die van St-Niklaas naar ons kwam en meereed naar het verre Brugelette ( volgens de kinderen toch). Wat we toen nog niet wisten, was dat we niet de enige zouden zijn met dit idee.
Eenmaal aan de afrit van de autosnelweg werd duidelijk dat de feestdag en het mooie weer, meer mensen op het idee had gebracht eindelijk eens ene bezoek te brengen aan het prachtige Pairi Daiza, en kwamen we in een reuze file terecht die duurde tot de ingang van het park.
Gelukkig liggen er nog steeds wat Cd’s met heerlijke hoorspelen van Het Geluidshuis in de auto, die het wachten aanzienlijk verzachten.
Gelukkig ook is mijn man creatief in het vinden van alternatieve, kleine wegjes. ☺
Voorzienig als ik ben, had ik online alle tickets besteld en hoefden we eenmaal aan de kassa, niet meer aan te schuiven.

chinese tempels
afrikaanse klas
Binnen kon het genieten beginnen. We keken onze ogen uit naar de indrukwekkende, authentieke Chinese tempels, liepen rond in een Afrikaans dorp waar de temperatuur hielp om je op een ander continent te wanen en zochten verkoeling in de klas. In de reusachtige serre zochten én vonden we de luiaard hoog boven ons in de lucht. We schoven aan voor de reuzenpanda’s die onverstoord een dutje lagen te doen. We kwamen zo dicht bij de kangoeroes dat we hun adem konden ruiken en lachten met de komiek van de pinguïns. We keken recht in de ogen van een lieftallige giraf en waren onder de indruk van de vriendschap tussen een schildpad en een varaan.

pinguins
schildpad varaan
Om de benen wat te verlichten trakteerden we op friet met balletjes in tomatensaus en later ook een ijsje. Ondanks de geweldige drukte en het proppen om met zoveel bipsen op een bank te geraken, genoten we enorm van de show met de roofvogels. Stiekem droom ik er nog van om valkenier te worden en te werken met wilde vogels ( of andere dieren). Aangezien er heel veel volk was die dag ( later bleek dat ze zelfs mensen hadden geweigerd omwille van de veiligheid van de dieren), heeft Pairi Daiza zijn deuren twee uur langer opengehouden en vanaf 18u was het veel kalmer waardoor we ons in alle rust naar de tempels begaven en volop genoten van de kudde olifanten. Om dan verrast te worden door het schattigste mini nijlpaard ever!
roofvogelshow
mini nijlpaard
Tot de honger ons noopte het park te verlaten, met het vaste voornemen zeker terug te komen. Maar dan misschien op een bewolkte, regenachtige dag. ☺

Veerle Dobbelaere