Volg ons

Tenerife, een eiland naar ons hart!

CATEGORIE: Om te ontdekken - en door te vertellen

Deel dit artikel

ALAIN EN IK OP TENERIFE

Al heel lang keken we er naar uit. Naar onze rust vakantie. Naar zon, zee en zalig nietsdoen. Niet dat California verkennen tegenviel, helemaal niet. Alleen, je komt er niet echt uitgerust van terug. Dus boekten we heel snel bij thuiskomst een nieuwe reis.
Ons doel: met opgeladen batterijen terugkeren.
Bestemming: niet té ver zodat het uurverschil en dus een jetlag geen parten speelt.
Periode: vlak na nieuwjaar, wanneer niemand alweer écht terug begonnen is.

Reeds lang stond het op mijn verlanglijstje om eens een reis te boeken via Pegase, en omdat mijn man en ik allebei vonden dat we het meer dan verdienden, heb ik dat gewoon gedaan. :)

Eindelijk was het 3 januari. Om half 7 ’s ochtend gaat de wekker. We springen allebei ( voor mijn man is dat eerder zeldzaam) uit bed, wippen onze kleren aan, poetsen onze tanden, eten wat fruit en yoghurt ( niet teveel om nog plaats te laten voor een koffiekoek in de VIP lounge waar we nu met Pegase binnen mogen), en leggen de laatste hand aan onze bagage. Normaal ben ik van het travel - light - type maar ook hier heb ik me laten gaan zodat we met 2 goed gevulde valiezen klaar staan. Om stipt 7u30 gaat de bel: “ Goedemorgen mevrouw Dobbelaere, ik ben jullie chauffeur.”
Wauw, wat een begin van onze vakantie! Als rasechte toeristen stappen we allebei achteraan in en geniet van de rit in het donker naar de luchthaven.
Het inchecken gaat vlot en we hebben nog tijd voor de koffie + koek + foto met portier in de lounge. We genieten van de regen die met bakken uit de hemel valt. Tja, binnen amper 4u zitten wij in de zon.

ZICHT UIT HOTEL
Op de luchthaven in Tenerife vinden we snel onze chauffeur die ons naar ons hotel brengt, ondertussen is het 14.55. Stipt om 4u zitten we allebei op het terras van de Beach Club van ons vijfsterrenhotel Bahia Del Duque, te genieten van een prachtig zicht op zee met een glaasje rood en een heerlijke salade. Joepie!

HOTEL BAHIA DEL DUQUE
Aangezien het vooral een rustvakantie is, zijn onze plannen eerder beperkt. We staan op tijd op ( ik ben nu eenmaal een vroege vogel), genieten van het enorm uitgebreide ontbijtbuffet, liggen op de zetels aan het zwembad gevuld met zeewater, lezen boeken en rusten. Ah, en om eerlijk te zijn, we werken ook allebei wat. Alain aan zijn muziek, en ik aan mijn gasten. Maar eerlijk, dit kan je moeilijk echt werken noemen, in 22 graden zon ( voor mij ideaal en aangezien het warmer voelt ook voor Alain), op een zetel met het geruis van zeewater, bomen, en in de verte af en toe wat kinderen. Want toegegeven, het is een enorm groot hotel, met verschillende gebouwen met ruime, mooie kamers, wel 7 verschillende restaurants, 4 zwembaden, een gym en een spa. Alleen, je voelt dat niet. Omdat er zoveel groen is, is er zoveel plaats. We hebben ook alle restaurants uitgetest én goedgekeurd. En het moet gezegd: zowel Alain als ik moeten vaak naar het buitenland om te werken, maar zelden hebben we ergens verbleven waar iedereen zó vriendelijk was! Een dikke pluim!

GENIETEN
OP HET STRAND
Aangezien ik niet echt een zittend gat heb en toch iets van het eiland wou zien, hebben we voor 2 dagen een auto gehuurd.
Dag 1 trokken we richting Noord, alwaar regen en ook prachtige regenbogen op ons wachten.
We reden langs de kust met zwarte stranden naar de enorme kliffen Los Gigantes, in de regen weliswaar maar met zicht op een dubbele regenboog!

regenboog over los gigantos
Los Gigantes
Daarna ontdekten we het charmante dorpje Masca, echt een aanrader. Omwille van de regen en onze afspraak om het niet te moeilijk te maken, hebben we de wandeling niet gedaan die we planden, en beloofden onszelf dat dit een reden was om terug te komen.

Masca
masca in de regen
We aten in Garachico, een klein dorpje aan de zee waar de golven nu woest tegen de kant sloegen. Een prachtig zicht!
In de namiddag reden we door naar Icod de los Vinos, waar we onder de indruk waren van de prachtige bomen. De oudste drakenbloedboom, EL Drago, is dé trekpleister van het stadje. Het loopt dan ook vol met toeristen en gids om de eeuwenoude boom te bekijken.

ZICHT OP ZEE
GARACHI
EL DRAGO
ZICHT OP EL DRAGO
Onze laatste stop was Candelaria, een plaats aan zee die bekend staat om haar basiliek, het grootste heiligdom van Tenerife. Tenerife is een katholiek eiland, vandaar vind je overal kleine kerkjes en Maria beeldjes. Hier is een grot waar haar beeltenis staat. Langs de zee zie je negen enorme bronzen beelden, een beeltenis van de Guanchen koningen van Tenerife.

LAS CANDELARIAS
LAS CANDELARIAS MARIABEELD
Tegen zonsondergang keerden we moe en voldaan terug naar ons hotel, waar de Franse sterrenchef Pierre Résimont van La Brasserie iets voor ons zou koken. :)
De volgende ochtend om 9u zaten we alweer in onze huurauto, op weg naar El Teide, de derde vulkaan van de wereld, en tevens de hoogste berg van Spanje. De rit er naartoe is adembenemend! Alsof je door een maanlandschap rijdt, dat na elke bocht van uitzicht verandert. Je gaat door de wolken, wat ongelofelijke beelden oplevert. Helaas was er veel wind die dag, waardoor we de Teleférico niet op kunnen wegens te gevaarlijk.
We genieten dan maar extra lang van de vele prachtige beelden, nemen een kijkje in het bezoekerscentrum en beslissen weer dat we een reden hebben om terug te komen. Zonder wind.

EL TEIDE IN DE WOLKEN
EL TEIDE

EL TEIDE ONDERWEG
ALAIN EN IK OP DE VULKAAN
PRACHTIG ZICHT OP TEIDE
In Las Galettas, een klein vissersdorpje, bestellen we een mixed fish. Volgens de ober een must, alleen vergeet hij erbij te zeggen dat de vissen weliswaar heel erg vers maar ook heel erg in z’n geheel op de schotel liggen. Het wordt dus een arbeidsintensief maal, maar hé, met je voeten bijna in zee, hoort dat erbij.

MIXED FISH
LAS GALETAS
Vanuit de auto heeft Alain gisteren een klein dorpje aan zee gezien dat volgens hem de moeite van een bezoek waard is. We kijken op de kaart en rijden richting El Poris. En inderdaad, de moeite van een bezoek waard. Een erg klein maar uitsterft charmant en authentiek dorpje. We slenteren rond, ontdekken verborgen plekken en imposante huizen. Misschien, op een dag, komen we hier wel wonen….

DORPJE EL PORIS
VEERLE IN EL PORIS
Omdat we het toch eens willen gezien hebben, maken we onze laatste stop in Los Cristianos. daar genieten we van de mensen en auto’s die op en af de boten gaan. Boten die varen rond de Canarische eilanden en voorla naar La Gomera. Ook de moeite van een bezoek waard lieten we ons vertellen. De volgende keer…

LOS CHRISTIANOS
Als de zon zachtjes onder gaat rijden we terug naar huis, leveren onze auto in en schuiven onze voetjes aan tafel in Las Agas, het tweesterrenrestaurant bij ons hotel. We genieten van een ongelofelijk verfijnd vijfgangen diner en besluiten dat we allebei met ons gat dik vet in de boter gevallen zijn!

TWEESTERRENRESTAURANT LAS AGAS
De volgende 2 dagen doen we niets meer dan rusten, wandelen, lezen.
Want waarom heb je meer verplaatsing nodig als je op slechts enkele passen kan genieten van dit zicht. We weten het zeker: hier komen we terug!

ZONSONDERGANG
COUCOU

Veerle Dobbelaere