Volg ons

Zoveel moois in de Zomer van Antwerpen.

CATEGORIE: Om te ontdekken - en door te vertellen

Deel dit artikel

Wij in het publiek

Toch raar hoe je op vakantie iedere kerk, museum, en alles wat de gidsen je aanbevelen gaat bezoeken en in eigen stad de helft van het moois nog nooit van dichtbij hebt gezien.
Wel, zo is het ook met het prachtige en internationaal gerenommeerde festival Zomer Van Antwerpen. De reuzen, die pik ik mee telkens ze langs komen. Als ik zelf speel ben ik natuurlijk ook van de partij. Maar anders: te weinig en vaak te laat.
Zo ook dit jaar. Afgelopen maandag zijn Alain en ik voor het eerst een voorstelling gaan bekijken. Het danstheater van Petri Dish, ‘ Driften’. Wat ik zo bijzonder vind aan dit festival zijn de locaties: een voorstelling aan de Schelde, in een natuurgebied in Hoboken, op een pleintje of deze keer in het Slachthuis van Antwerpen. Voor de gelegenheid is deze in onbruik geraakte locatie omgebouwd tot bar, ontvangstruimte en natuurlijk podium, en dat is al een stuk magie op zich. Alsof het échter is, rauwer in ieder geval. En daar hou ik van. Alsof je onmiddellijk medeplichtig bent aan wat er staat te gebeuren.
ZVAAls we de loods binnenstappen word ik weer overvallen door diezelfde verwondering,. Ik knijp in Alain zijn hand, ik vind het spannend. We zijn een dik uur getuige van wat mensen doen als het einde nabij is. Er staan vijf acteurs op scène, die beelden maken waar ik stil van word. Het is danstheater en ik kijk geregeld met open mond naar wat het menselijk lichaam allemaal kan verbeelden. Iets wat woorden moeilijker kunnen, pure poëzie! 
Alain en ik zijn het er over eens dat de voorstelling geen hoogvlieger is, maar wel gevuld met beelden die ik zal onthouden. In ieder geval nemen we ons voor de agenda van de maand augustus verder uit te pluizen en nog zeker een paar momenten te reserveren voor dans, theater, muziek, ...... kortom meer verwondering.

Veerle Dobbelaere